شمال و عروسی94/9/26

سلام و درود

آخر هفته قبل به اتفاق پدر و مادر عزیزتر از جان و همسر مهربان برای جشن عروسی راهی شمال شدیم. از اونجایی که مامان و بابا هم با ما بودن صندلی آراد رو برداشتیم. بماند که موقعی که همسر جان داشت صندلی رو برمیداشت کلی غر زد که من تو صندلیم بشینم. من کوچولویم تو صندلی بشینم. خلاصه از آراد اصرار و از ما انکار

تو راه هم تا جایی که میتونست بازی کردو شیطنت و وسطای راه هم خوابید تا تجدید قوا کند و بعد از بیداری باز هم شیطنت.

ناهار پنجشنبه رو خونه ی مادرشوهر خاله سعیده خوردیم و بعد از کمی استراحت و بازی آراد به سمت خانه ی مادر همسر مهربانتر از جان حرکت کردیم و ساعت تقریبا هفت بود رسیدیم و به محض ورود شیطنت های آراد ده برابر شد و شروع کرد به دل بردن از عمو و بابابزرگ و ....... خلاصه ی مطلب که اون شب آراد  ساعت یک شب خوابید و تا جایی که میتونست با عمو جونش مشغول بازی و سر و صدا بود و خودش یه تنه اوضاع رو کنترل میکرد و به هیچکس مجال حرف زدن نمیداد. گاه حرف هایی بزرگتر از سن خودش و گاهی هم شیرین زبونی.

دنبال پدر بزرگش راه میرفت و میگفت: بابابزرگ دوست دارما !!!!!!!!!!! و پدر مهربان همسر کلی ذوق که در چشمانش موج میزد.

صبح روز بعد هم ساعت 7 از خواب بیدار شد و هرکاری کردم دیگه نخوابید که نخوابید. هوای بیرون هم حسابی سرد بود و با پوشیدن سه چهار دست لباس راهی حیاط شد و بعد از تقریبا چهل و پنج دقیقه اومد تو تا صبحونه بخوره.

ظهر هم راهی  عروسی شدیم و کلاً در این قسمت با من کاری نداشت و پیش همسر جان بود و من هم راضی.بنا به خبرهای رسیده حسابی مجلس رو گرم کرده و تا جایی که میتونسته رقصیده .

آخر شب هم راهی تهران شدیم و هم من و هم آراد کل مسیر رو خواب بودیم. البته ناگفته نمونه که همسر جان بعد از اینکه فرمان را به دستان پرمهر پدرم واگذار کردند ایشان هم در خواب فرو همی رفتند.

وسطای راه هم وقتی این اسب رو دید اصرار که من اسب سوار کنم